Μάρτιος 1865
Άφησέ με να προχωρήσω πρώτη, Σου, γιατί κατοικώ στο Πέλαγος και γνωρίζω το μονοπάτι του.
Δύο φορές θα είχα χαθεί αν επιχειρούσα να σε κρατήσω την ώρα που βυθιζόσουν, αγαπημένη μου.
Κι αν ήταν δυνατό, θα σκέπαζα τα μάτια σου, ώστε να μη συναντήσουν το Νερό.
Νοέμβριος 1865
Αδελφή,
Γυναίκες είμαστε και οι δύο, κι υπάρχει θεϊκό Θέλημα – Αν οι Ετοιμοθάνατοι μπορούσαν να εμπιστευθούν τον Θάνατο, Νεκροί δεν θα υπήρχαν – Ο Υμέναιος είναι πιο ντροπαλός από τον Θάνατο. Σε ευχαριστώ για την Τρυφερότητα.
Μου φαίνεται πως είναι η μόνη τροφή που δέχεται η Θέληση κι όχι από Χέρια κοινά – Χαίρομαι που φεύγεις – χωρίς να απομακρύνεσαι – Σε ζητώ πρώτα στο Άμερστ, ύστερα αφήνω τη Σκέψη χωρίς Μαστίγιο κι εκείνη σε ακολουθεί τόσο καλά – (…)
Ελεύθερη απόδοση από Επιστολές της Έμιλι Ντίκινσον προς τη Σούζαν Γκίλμπερτ