Στο τραγελαφικά διαπεραστικό The Chair Company (δεν) βλέπουμε απλώς, τον συμπαθή στο “μικρομεγαλείο” του corporate άνθρωπο/εργαζόμενο να τρελαίνεται, αλλά την ίδια την παράνοια, σαν το ελάχιστο κόστος που ίσως πρέπει τελικά να πληρώσει αυτός, ο κομβικά συνένοχος μεσοαστός.