η “ομορφιά”

Και το καλό σου θα σε ανοίγει και θα εισέρχεται

Και θ’ αποδέχεσαι

Αποδέχεσαι

Αποδέχομαι

Την ομορφιά που δεν βλέπουν τα μάτια μου  

Και πως έτσι ονομάζουμε τελικά, τη μοναξιά